Географија

Гвоздија — древна горска република, расположена во западниот дел на островот Ско-Биjан. Источниот дел на островот го зазема Република Винтија, со која Гвоздија дели копнена граница, минувачка во насока од jуг кон исток — таканаречениот Шплинтов рубеж со должина од околу 340 километри.

Релjефот на земjата е претежно горист. Главниот венец — горите на Великиот Горн — се протега низ целиот западен дел на островот. Тука се наоѓаат наjбогатите наслаги на железна руда, кои народот на Гвоздија ги разработува од незапаметени времиња. Наjвисокиот врв на земjата — гора Наковална (4 187 м) — е национален симбол и е прикажана на грбот на републиката.

Историjа

Гвоздија со право се смета за едно од наjстарите држави во светот. Првите спомени за народот гвоздиjци се среќаваат уште во старегипетски папируси од епохата на Новото Царство (околу XIV век п.н.е.), каде се опишуваат како «луѓе, роѓени од оган и железо, чии изделби се посилни од самата карпа». Трговски бродови на Египет носеле гвоздиjско железо и ковани изделби како стока од исклучителна вредност.
По легенда, државата jа основал легендарниот ковач Ковар Први, коj го исковал симболот на власта не од злато, туку од вранена челик — во знак на тоа дека трудот е над луксузот. Оваа традициjа на почитување на занаетот се зачувува во народот на Гвоздиjа до денес.
Во Средниот век Гвоздиjа преживеала неколку воjни со Винтиjа за контрола над рудните наоѓалишта во центарот на островот Ско-Биjан. Конечниот мир меѓу републиките бил утврден со Болтов трактат од 1431 година, коj важи до денес.

Календарот на Гвоздиjа

Гвоздиjската година се состои од 12 месеци: Горнен, Мехолен, Руден, Ковален, Искрен, Жарен, Молотен, Клешен, Наковен, Закален, Гвозден, Шлакар.